Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

lionorifice potucrunt P li i 1 i s t a e i compellari. Sed liaec iis, qui vtilius Patriae non norunt seruitium praestare, disceptanda 1 elincpiimus. *) *) Jasones no^trates a eognoinine Philistaorum anno nonnisi 1751. sunt lil>erati ; articuJa XX V. Jazyges dunt.axat et Oumani clieti 1 Vtinarn Jazygum quoque nomen intermitteretnr. IV. De Magyarorum ac Chunorum cognatione. §. 48. Ex liis, quae Jongas per arabages, summa rerum fastigia secuti lustrauimus, milii equidem patere videtur: Magyaros a Cliunis non solum per semet ipsos, sed etiam per gentes, q u a r u m i n v i c i n i a d i u t i u s a g i t a b a n t , continuo distinctos fuisse: 1. nomine: Magyari enim dicti sunt Sinensibus Megari, Armenis Guda Makari, Persis Magyari , Turcis Madsari, Kussis Vgri, Graecis Turci occidentales, Lalinis Hunoguri, Hunuguri, \ ngri, Ilungari elc. C Ii u n o s Sinenses nominarunt Iliongnu (proprie: ChiunNiju) et Geugen, Armeni Hunos, Persae Sacas, Kermichiones , Russi Polovczios , Graeci Turcos orientales ac Hunnos; Latini Vnrios, Cliunos et TTunnos , etc. 2) A u i t i s s e d i b u s, quas l eliquerunt: Magyari emigrarunt ex Ilungaria magna, rcgionibus nempe inter fluuium Volgam et Iaik, supra Bulgariam magnam diffusis. Chuni eruperunt e faucibus Caucasiis ad Paludem Maeotidem vergentibus. 5) 1 n c u n a b u 1 i s: Primae Magyaror u m sedes ad S a m a r c a n d , alias S a r a n g a , Vrbs Sogdianae antiquitus, vbi nunc RegnumChiwae, vrbs Vrgenz, ac Turcomannia; Chunorum vero: ad Gorgo, in Turfan; a limitibus Persiae remotissime ad orientem. 4) Indole ac constitutione regni: „Ma-