Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

ii u iii, G o r m a n u tn , A r b i e t a , T r i s s u m , P a r c a, Candanum, P e s s i u m , P a t i s c u m etc. Iasonum vero nostratium Magyaricum re­sonant: Jaszbereny, Apalhy, Arokszallas, Fcn­szarv, Kiser, Ladanj'; Also et Felso Szent Gyoriiy, Mihallelek, Dosa, Jako-halma elc. iNec dicat quis: ipsos linguam auilam dedicisisse, et Hungaricam praeoptasse: siquidem apud nos gentes singulae, quaecunque hospitio donatae sunt, ipsi adeo vagi Zingari , suain pertinaciter coluerunt, coluntque Jinguam ; vt proin Iazyges solos linguam suam ne­glexisse, miraculo fuisset proximum. Constat eti­am: lazygibus Metanastis, primum Romanorutn , tum Seruorum suorum armis attritis, populis se for­tioribus, Chunis Attilanis, Gothis, Gepidis, A­uaribus, etc. locum cedendum fuisse ; quamobrem Iasones nostrates ipsorum esse posleros nulla per­suademur ratione. *) lazvgum Metanastarum in oris his fortunas reeensuit RR. Katona in Podromo Geogr. Histor. £ccl, Coloc. P. J. p. 24. sqq. §. 45. Sunt proin lasones nostrates Chunorum Hiingariae genuini ac proprii cognati, a genere, quod obibant, militiae sic cognominati. Scilicet, vt docuimus iam 25. e gentibus singulis , incola­tum inter Magyaros adeptis, ritu ac lege Maio­rum nostrorum , quidam, certo numero, ad spe­cialia militiae munia fuerant adstricti ; alii ad cu­stodiendos limites, alii ad tuenda castra, alii ad exercituandum distincto genere armorum ; hinc­que orti : Speculatores (Or) Siculi (Szekely) Sagittarii (Lovo) Lonceati (Dardas). Chuni no­strates arcitenentes , alias Pharetrarios obliga^ bai.tur ad exercitum regium mittere ex antiqua 5

Next

/
Oldalképek
Tartalom