Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 3. (Budae, 1832.)

hi humiliter, vt priuilegium, seu ordinacionem et testamentum ipsius Nicolai ratum habere, et noStro dignaremur priuilegio confirmare ; cuius quidem priuilegii tenor talis est ( vide infra) Ad hec tenore predicti priuilegii Capituli Iauriensis presentibus insertOj prefati Magistri Nicolaus et Deseu in nostreMaiestatis presencia personaliter comparendo j predictam donacionem j et legaCiOnem per ipsum Nicolaum, filium Herrandi j de dicta possessione faCtam eisdein Petro et Laurencio ratificauerunt j et liuiusmodi collacioni et legacioui consensum prebueruiit beniuOlum et assCnsum; et ipsam possessipnem in quantiim raciOne generacionis vel consanguineitatis ad eos spectabat, seu pertinuisse dinoscitur, eisdem Petro et Laiirencio pro fidelibus eorumdem seruiciis iam impensis diCto Nicolao consanguini eorum et sibi impenderidis in futurum, dederunt,, donauerunt et contulerunt in iiiios filiorum perpetuo possidendam, quemadmodum iam dictus fiiius Herrandi contulit Nicolaus. Nos itaque ipsius priuilegii Capituli Iaurihensis inspecta veritate , et dictis filiis Dionysii premisso modo cohsencientibus et donantibus, et ad peticionem eorumdem Petri et Laurencii, et ad instanciam dictoram filiorum Dionysii id priUilegium non abrasum, non canCellatum, nec in aliqua sui parte viciatiim, de verbo ad verbum presentibus insertum , ymo premissam testamentariam ordinacionem et legacioneni ipsiUs Nicolai, filii Herrandi f factam dictis filiis PaUli de possessione antedictaj nec non consensum huiusmodi et donacionem ipsorum filiorum Dioriysy approbamus, ratificamus et acceptamus , ac de PrelatofUm et Baronum nostrorum consilio et consensu. Tom. VIII. Vol. III. 6