Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 3. (Budae, 1832.)

per eaneSj quurum vesania fuerat iufeetus, mutabilitafi rationabilitatis in canum furoris x^abiem conversus, aJ plenum exterminio deuoratus e.xlitit. Ipsius quippe regalis benignitatis pia patientia cunctis nobilibus nobis etBaronibus, ac Primatibus regni sui, cuius inquam potentie, diuina Cauente ckmentia , regum et Principum circumiacentlum Regnorum genua curuabantur , superhorumque elata corda et cornua deiiciebantur, non s<jium suas, sed et aliorum iniurias, iuxta exigentias demeritorum vindicantis gladii, de iure suscepti regiminis gestans, vlciscendi facultatem, iu predicti morbidi et impudici canis generaciones , consanguineos et proximos, et qualibet afTinitate sibi counexos, manus non iniiciens vltionis, iniuriarum suarum vindicatiuas ipsius detestabilis criminis lese Maiestatis iniuriam producens exposuit, dextramque manum suam diro vulnere, in contrarium premissorum beneficiorum eidem Feliciano per ijisum Dominum Regem impensorum lesam, ac sua, et ipsius Domine nostre regine, nec non duorum filiorum suorum prescriptorum vestimertta , sacri cruoris elTusione, fere in toto instar aque inundationem indebite, simui cum quaternis digitis ipsius domine regine, et capillis dictorum filioruin per ensem dicti Feliciani incisis y in medio nostri propria adstans in persona, demonstrauit. Et tam horrendi sceleris et violente manualis iniectionis nephandissimum et inaudibiie facinus impune non transire, satisfactionis congruentiam prebere sibi postuiauit; iuris moderamine mediante. Verum quia prenominatus Felicianus singuiari ferocitate vltra inorem humane condicionis, priol'a semper preteritis flagitia coaceruan, multorum