Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 3. (Budae, 1832.)

tediosum; vt sic crucem Domini tollentes nostram­secuti extiterunt Maiestatem. Ex cjuo dignum itaque et iustum aestimantes, vt magna magnis et dignis im­pendantur, et immensos labores copiosa merces reficiat et restauret. Vt ipsorum exemplo reliquos ad fidelitatum antidota accendamus, discant et ce­teri sub principe gralioso deuotius famulari. Vo­lentes tam meritoriis et gratuitis obsequiis volun­tatis nostre gratie occurrere donatiuo, licet eorum­dem merita longe et amplius his inaiora exige­rent: tamen vt in aliqualem recompensationem eis paulisper respondeamus; et respectu horum, que ipsis impendere, petitionibuset supplicationibus eo­rumdem condescendendo , munera fuisse et esse reputantes: memoratis Domino Andreae Episcopo, item Magistrislohanni, Leukus etJNicoIao, et per eosdem ipsorum heredumque suorum successoribus, de gratia nostra regia speciali, et ex plenitudine nostre regie potestatis, ipsam praerogatiuam liber­tatis humiliter ac deuote a nobis petitam , atque postulatam , duximus admittendam , dandani et concedendam, atque perpetuo conferendam; vt videlicet inter ceteras possessiones ipsoruni preno­minata possessio Bathur, et per consequens ho­spites, iobagiones et populi ad eaindem congregati, aut congregandi, ab omni iurisdictione, iudicatu et potentia Palatini nostri, seu Palatinalus regni nostri Ilungarie, Iudicis Curie nostre, Comitum Parochialium, et specialiler Comitum de Zathmar et Judicum Nobilium eteorumdem Vicesgerentium, et generaliter quorumlibet Iusticiarioruin regni no­stri, nunc et pro tempore futuro conslituendorum perpetue exemptionis titulo liberi absoluli et ex­empti, tamquam noslre ciuitatis libere ciues hospi-

Next

/
Oldalképek
Tartalom