Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VII. Vol. 5. (Budae, 1841.)

« Heinricum Austrie, eins conthoralem prenobilem Theodoram et eorum successores, nec non erga terram Austrie, que clypeus et cor sacri Romani imperii esse dinoscitur, afficimur, de consilio et assensu principLim imperiidictis coniugibus, eorumque in eodem dLicatLi SLiccessoribus, nec non praefate terre Austrie, SLibnotatas constitutiones, concessiones et indulta, atithorilate imperiali in iura plena et perpetua redactas donauimus liberaliter vigore presencium et donamus. Primo quidem, quod dux Austrie quibusvis SLibsidiis seLi seruiciis tenetur, nec esse debet obnoxius sacro Romano imperio, nec cuiquam alteri, nisi ea de sui arbitrii fecerit libertate, eo excepto dumtaxat, quod imperio seruire teneoitur in Ungariam duodecim viris armatis per mensem vnum sub expensis propriis in eius rei euidenciam, vt princeps imperii dinoscatur; nec pro conducendis feodis requirere seu accedere debet imperium extra metas Auslrie, verum in terra ALLstriae sibi debent sua feoda conferri per imperium et locari. Qiiod si sibi denegaretLir, ab imperio reqLiirat et exigat litteratorie trina vice, quo facto iuste SLia possidebit feoda sine offensa imperii, ac si ea corporaliter condLixisset. DLIX eciam Austrie non tenetur aliquam CLiriam accedere edictam per impermm seLi qLiemuis alium, nisi Liltro et de sua fecerit voluntate. Imperium quoque nullum feodum habere debet AListrie in ducatu; si vero princeps aliquis vel alterius statLis persona nobilis vel ignobilis cumscunqLie condicionis existat, habeat in dicto ducatu possessiones ab ipso iure feodali dependentes, has nulli locet, seu conferat, nisi eas prius conduxerit a duce Austrie memorato; cuius conTom. VII. Vol. V. 8