Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VII. Vol. 2. (Budae, 1832.)

et ossa non habent, et quod est de carne caro est, quod dutem de spiritu, spiritus est. Contra ium quoque naturis rerum dixisse iudicatur , et peni­tus aduersatur veritati, vt Spiritus generare pos­sint, quibus non sunt concessa naturalia instru­menta, quae virtutem ac officium dare possint ge­nerandi, valentes perficere veram formam Em­brionis. Quocirca patet, sicut mundi nationes, alias de Viro et Faemina Hungaros originem as­sumsisse. In eo etiam idem satis est transgressus veritatem, vbi solos sinistros praeliorum euentus videtur meminisse, ipsorum Hungarorum felices praeterisse silentio perhibetur; quod odii manife­sti materiam portendit eiiidenter. Volens itaque veritatem imitari, sic inprosperos, vt felices in­terseram: scripturus quoque ortum praefatae na­tionis, vbi et habitauerint, quot etiam Regiia oc­cupauerint, et quoties immutauerint sua loca. II­lius tamen adiutorio et gratia ministrante, qui re­rum omnium, quae sub lunari circulo esse ha­bent, et vltra vita quoque fruuntur. Creatione habita est Deus Opifex; Creator idem ac Redem­tor, cui sit honor et gloria in saecula sempiterna. Alexii Horanji Editio Chronici Simonis de Keza P aS- 19. , • \ CCCLXXXVII. A. Ch. 1289. Elisabeth R. H. Comiti Mauritio , officiali A. Episcopi Strigon. ob fidelia seruitia sibl , dum capti­ua ibi detenta fuerat , exhibita, terram tauernico­rum suorum Ohus , in comitatu Zalad. confert. Elisabeth, Dei gratia, regina Hungariae, vni­uersis Christi fidelibus, presentes litteras inspectu­ris, salutem in Domino sempiternam. Rata sunt

Next

/
Oldalképek
Tartalom