Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VII. Vol. 2. (Budae, 1832.)

dere; quamdam vero particulam terrae de eadem Twel segregauimus cum terris arabilibus trecenta iugera continentem, consentientibus ipsis populis de Twel et aliis commetaneis, simul et terram, quae protenditur versus magnam Twel, quam prius possederunt, cum omnibus vtilitatibus pariter et foeneto contulimus eisdem, et per eos suis haere­dibus, liaeredumque suorum successoribus perpe­tua stabiJitate possidendam; Iioc tamen addito, quod si quicunque processu temporum , ratione ]>raefatae terrae Simeonem et Iwankam praedictos, aut haeredes eorum, siue haeredum suorum suc­cessores impetere niterentur, nos et nostri suc­cessores, propriis personis et propriis expensis ipsos tenebimur expedire; caeterum si moti fue­rint eandem terram vendendi, haljebunt faculta- * tem, cui voluerint, si tamen Ecclesia nostra emere eam non valeret ab eisdem. Cuius prima meta incipit aJj oriente, per vnam vallem, quae vocatur Euzberucli, deinde vadit ad tres metas terreas ver­sus meridiem, et separatur a terra Monasterii no­stri, quae A^ocatur minor Tw - - deinde tendit ad plagam occidentalem , vbi est commetaneus Sel­ke fiJius Ioannis, inde vero tendit ad partem se­ptemtrionalem et distinquitur a terra de Bedegey, et sic terminatur. Vt autem totalis nostra dona­tio et ordinatio e consensu omniuin Iobbagionuin Ecelesiae nostrae et commetaneorum et vicinorum voluntate - suceessu temporis per quem­piam non possit violari, aut reuocari, sed" robur perpetuum optinere , praesanles litteras sigilJi no­stri communis munimine concessiinus roljoratas Datum anno Domini MCCLXXXVII. Venerabili­pus Sarcio ( forle Farcasio ), Theodoro , Nicolao,

Next

/
Oldalképek
Tartalom