Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 1. (Budae, 1829.)

iecil, aduersus quam nostre indignacionis valide ira fremens, in eam depopulacionis sentenciam tulimus, eiusque omnia edificia terre fecimus adequari; vbi pontium suffragiis aquam predictam illese transiuimits et paludes , et aliquociens valdones nostros ad depopulacionem insularum et aliarum terrarum Yngarie mitteremus, ad nos residentes iuxta predictam ciuitatem ad dimidium milliare venerabilis Pater Vesprimiensis Episcopus, et Comes Rolandus maior Vngarie Banus, pro reformanda pace inter nos et regem Stephanum per ipsum oliin tam viliter deformata vcnerunt, treugas vtrinque fieri infra triduum postulantes. Quorum peticionibus hilariter annuentes, nuncium nostrum cum ipsis misimus, vt ipsius regis videret exercitum, et sui status continenciam solerti studio indagaret. Qui siquidem nuncius simul cum nunciis Episcopi et Comitis predictorum ad nos remeans, gentis innumerabilis multitudine circLimuallatLim fore regem Vngariae nuncians, peciit vna cum nunciis prelibatis, vt prefatis Episcopo et Comiti a nobis daretur copia rursus nostram excellentiam adeundi; Nos autem hoc iterum admittentes, vsque ad duorum dierum spacium treugas prolixauimus, dictos legatos SLiscepimus , eisque auditum prestitimus faLioralem; et ipsorum verbis plenarie intellectis, cum nobis in aliquo non placerent, eoque maxime , quod ea omnia resignari petebant Domino suo , que virtute gladii fuerant aquisita; eos abire perinisimus rebus statu remanentibus in priori. Demum vero cum longam belli expeclacionem, ad quod noster animus ardentibus desideriis anhelabat, ipse Rex Vngarie calumniosis dilacionibus procrastinans, cogeret fere nostre mentis gaudium exula-