Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 2. (Budae, 1829.)

quae Deo placitura , dictoque regno ad salutem profutura, et ad Christianae fidei, ac tui status fulcimenta pertinere cognosceret, auctoritate nostra munitus impleret. Vtinam in Iiac parte nostris desideriis satisfiat. Profecto te affectibus paternis alloquimur, et tibi nostrae mentis aperimus intrinseca, Yt de patris pectore colligas, quod tuae prosperitatis commoda quaerimus, et in tuis successibus prosperis delectamur; deuota quoque horum attentione percipias, quod tuae salutis zelatores existimus, nec omittimus actus tuos dirigere precibus, interdum linire commonitis, et ad te, quum expedit, correctionis paternae virgam extendere , ac illa feriente, a te indecentia quaequae prorsus excutere, vt illis expiatis, munde reniteas Deo Patri, et nobis filius praesenteris electus, vt exsultent corda fidelium in lumine vultus tui, tuque prospere procedens et regnans, tandem participationem aeternae gloriae merearis; et si qua forsan ex nostris eloquiis amara colligeres, tenere te volumus, quod ex amoris dulcedine talis amaritudo procedit, et finaliter a te grate percepta dulcescet. Licet itaque in primo ipsius legati progressu displicuit nobis, et merito, quod, sicut audiuimus, tu eius reformidans aduentum et ingressum forsitan dubitans illum dicebaris, quod inuite referimus, impedire; quum non deceret de patre filium dubitare, nec opinari, seu debere praesumere , quod romana mater Ecclesia (quae magnifica singulis, non solum filios, benedictionis gratae, complectitur, et dulcedinis lactat vberibus, verum etiam aberrantibus, vt neminem suae relinquat benignitatis expertem, potius mansuetudinis sinum pandit ad gratiam,quamin illos iudiciumexerceat vltionis)in tesae-