Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 2. (Budae, 1829.)

partem Orientalem, peruenit ad vnam metam terream iuxta viam; vbi aiia est noua. Deinde vadit ad quatuor metas antiquas, vbi quinta est noua. Ab binc progreditur similiter versus meridionalem partem, vbi sunt tres metae veteres, cum quarta noua. Exinde tendit iuxta eandem viam ad partem meridionalem ad tres metas antiquas , vbi quarta est noua. Abinde diuertit ad partem orientalem, ad duas metas antiquas, vbi tertia est noua. Deinde diuertit ad partem orientalem similiter ad duas metas antiquas ; ab hinc procedendo versus partem orientalem , peruenit ad duas metas antiquas, vbi tertia est noua. Deinde tendit ad orientem ad rnagnam viam per siluam, ad quinque metas veteres, vbi sexta est noua; inde eundo per viatn ad meridiem perueniet ad tres metas antiquas, vbi quarta est noua. Dehinc sitniliter ad meridiem eundo perueniet iuxta magnam viam ad metam antiquam, iuxta quam est noua. Deinde per viam magnam vadit ad meridionalem partem, et perueniet ad viam cruce signalam, vbi est meta magna et antiqua et metae populorum Capituli Vesprimiensis finaliter terminantur. Iuxta quam est noua meta, et metae terrae populorum de Igol iunguntur inetis lerrae populorum Aegidii de Dada, et hinc per publicam stratam, descendit inferius ad partem meridionalem, vbi in spacio terrae trium aratrorum, Nobilis Belyud, videlicet, Seruus Dei , et praeceptorde Dada contradictores cxstilerunt, et quia veteres metae non potuerunt inueliiri, nouae non sunt erectae; sed postmodum iuxta eandem magnarn viam descendens de siltia, ad partem meridionalem in planitie tendit ad duas metas antiquas , vbi tertia est noua, et est com-