Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 2. (Budae, 1829.)

inter ipsos et eosdem Nohiles mutua comjjaternitas et Cognationis affinitas eontrahatur, et inaior inter ipsos dilectio et amicitia propagetur; verum iidem Nobiles et Comani aequali praerogatiua libertalis gratulentur. Praecise expressimus , quod Domini et Nobiles Comanorum vniuersi et sii guli ad nostruin exercitum , ad quem nos personaliter accesserimus , venire teneantur , sicut ceteri Nobiles Regales seruientes ; et si qui ex iisdem negligentes exstiterint, eandem \Itionem, idemque iudicium patientur, quam vel quod incurrent alii Nobiles Regni nostri, qui non veniendo exstiterint negligentes. Ceterum, cum super articulo restilutionis captiuorum Christianorum, quem Dominus Legatus praecipuum et maximum prae ceteris mente reputabat, ad nostram et venerabilium Patruin Episcoporum et ceterorum PraeJatorum , ac Baronum nostrorum instantiam , idem Dominus legatus paternaliter condescendit hoc modo: Quod captiuos, quos in regno et terris nostris Christianos quoquo niodo retinebant, praecise et absolute reddere, nec retinere tenebuntur; alios vero captiuos suos, in extraneis regnis captiuatos retinebunt, Ad haec: quia praedictae septem generationes Comanorum in diuersis locis, et in pluribus processibus, vtpote Domini Archiepiscopi Colocensis , et Venerabiliuin Patrum Doniinorum, Varadiensis, Agriensis, Chanadiensis et Vaciensis Episcoporum residebunt, et descendent: volumus eodem Domino Legato annuente, vt vnus quisque eorumdem Venerabilium Patrum accedat ad generationem in sua Diaecesi descendentem cum vno jBarone nostro eL duobus seruientibus de regni Nobilibus fide digms, et idem nonduin baptizatis sa-