Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 2. (Budae, 1829.)

non formidant. Sane nos ad regiae dignitatis fastigia dignatione diuina et natiuae Suecessionis ordine sublimati, semper in animi nostri deliberatione habuimus Nobilium numerum eo propensius dilatare , quo — — tempestuosiora temporum pericula experimur; quorum quidem tumultuosas tempestates vix vel nunquam ad pacatae tranquillitatis portum educi posse speramus , nisi diuini auxilio numinis praecedente, fida nobis fidelium et deuotorum sincera deuotio, debitae subiectionis recognita semper reuerentia famulentur. Hac igitur consideratione inducti , fideles nostros Poukam, filium Pouse, Michaelem , filium Zenche, Chop , filium Pauli, Endre et Ondurnuk, filios Chepani, Bartholomaeum, filium Faab, et Sjman filium Demen , de villa Hudus , in Challokuz , fratres et consanguineos fratris Yincentii, viri Deo dilecti, de ordine Praedicatorum, ad intercessionem et interpellationem charissimae sororis nostrae, Dominae Elisabeth, quam eo teneriori dilectione prosequimur, quo Cliristo acceptiorem inter conlunctas nobis j>ersonas nouimus pro salute nostra et quieto regni nostri statu, indefessarum precum instantia Gloriosae matri Yirgini et eius filio supplicare. Accedente nihilominus generali deuotione et deuola supplicatione charissimorum in Christo fratrum Ordinis Praedicatorum, ad regalium Seruientium , seu aulicorum numerum transtulimus, et harum serie transferimus, a castro et Comitatu Posoniensi, et Comitibus, qui in eodem districtu, scu territorio eiusdem pro tempore constituti fuelint, liberantes et ex certa scientia eximentes tam ijisos , quam eorum filios et nepotes , quam ab ipsis descendentes plene ac perfecte, qua Nobiles