Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 2. (Budae, 1829.)

ron a voCata , quae won ralione Iiaeredilatis, sed ex parle amitae suae sibi iain dudum cessisset, Iia­beret liberum arbitrium, ex nostra permissione, cui de suis propinguis vellet disponendi ; et spe~ cialiter a nobis postulauit, vt ipsam terram post mortem suam Alexandro, filio Ioannis nepoti suo, et Michaeli, filio Ombud, genero suo posset lega­re ; relinquere et donare. Nos igitur iustis peti­tionibus eiusdem inclinati concessimus, vt de prae­fata terra sua dictis Alexandro et Miehaeli post obitum suum relinquendi et donandi plenam et li­beram habeat facultatem; praesertim attendentes, quod dicta terra non de Iinea proxima parentelae, sed affinitatis fuerit deuoluta. Datum apud mona­sterium Gercse, feria sexta proxima post oetauas sancti Paschatis. Anno Domini MCCLXXVI. Ex autographo , Anal. Fejervari Tom. If. nro. CCL. xxx r. A. Ch. 127 6. Idem Ladislaus normarn decimarum yini prae • standarum Ciuibus de Strigon. sub iactura partium nouem praescribit. Ladislaus, Dei gratia, Hung. Dalm. Croatiae, Ramae, Seruiae, Galliciae, Lodomeriae, Cuma­niae, Bulgariaeque Rex. Omnibus Christi fidelibus, praesentes litteras inspecturis, salutem in Domino. Cum nos ad instar Serenissimorum et Christianissi­morum progenitorum nostrorum, inclytorum Re­gum Hung. ab honorabili Ecclesia Strigoniensi, matre nostra vngamur, consecremur, et etiam co­ronemur, dignum fore iudicamus, exemplo eorum­dem Progenitorum nostrorum , qui dictam Eccle­siam sunt fauore eximio prosecuti, vt et nos in-

Next

/
Oldalképek
Tartalom