Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 3. (Budae, 1829.)

ipsorum calliditate suhdola, [>er quosdam fallaces ipsorum nuncios, vel potius exploratores pestiferos suadetur, vt tu et carissimus in Christo filius noster, Stephanus rex, primogenitus tuus, eis ad~ stringi parentelae vinculo, vel vniri quocunque amicabili foedere studeatis; quasi te, ac primogcnitum ipsuin , et alias praedicti regni personas inclinatas et discretas ita fore, simplices arbitrentur, vtnolitis iugiter habere prae oculis, qualiter itein iam dicto regno facta per ipsos olim fuerit sanguinis effusio innocentis. Iia Deus! quae conuentio lucis ad tenebras? vel quid ad plebem catholicam et deuotain , cum infideliuui cominunione perfida, seu damnatorum hominum participatione dolosa? Vli quid etiam lupos rapaces, et perditionis et dispersionis seinper auidos, cum pastoris aelerni contumelia, et agni coelestis olfensa, ouium gregi mitissiino applicari, vel columbas colubris vniri ! Ha Dcus! quod ad gentem impiam, et a sancti noininis tui notitia penitus alienam, ad hoc intendere , vt redemtos glorioso pretio tui sanguinis, sub quodatn consanguineitatis, vel allinitatis aut confoederationis amictu, possint sue perfidie contagio rnaculare, ac in illam per consequens deuenire potentiam, vt de Vngariae partibus et locis conterminis, deleatnr oinnino tuae reuerentia maiestatis. Sit igitur in odium tibi, fiii carissime , teinporibus audiuisse, vel in diebus audire fuluris , quod gens tarn spurcida, tam profana tecum, vel cum eodem primogenito, aut cum aliquibus personis eximiis regni tui commune quid habeant, riisi forte, quod veniat ad regis aeterni cultum beatissimum , si tamen hoc ei desuper sit coneessum; vel quod opportuno loco et tempoie se \ideat &ub 1 j *