Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 3. (Budae, 1829.)

nore rulilantes, turrim in castro superiori et alia aedificia ibidem suis expensis et sumtibus propriis construxerunt, vt in illis opportuno tempore residentes in conseruatione dictae turris, contra iusullus Theutonicorum, vel aliorum venientium contra regnum, seruitium valeant exhibere; per quod nobis et eidem Castro non modicum commodi speratur posse prouenire. Nos igitur, qui fidelibus nostris iuxta sLiorum exigentiam meritorum manum regalis mLinificentiae debemus aperire, attendentes, qLiod iidem fideles nostri prope castrum memoratum in possessionem aliqLiam, de qLia sibi, suisque ad ipsum Castrum commode victualia deferrent, non habeant, duas terras Castri ferrei NN. vocatas ab ipso castro exceptas penitus et exemtas, quarum vna vacua esset, et habitatoribus destituta, super alia vero , quatuor mansiones castrenses dicebantur residere, ipsi Mauritio Magistro et Ioanni Comiti, et Deta nominatis et eorum heredibus, dedimus et contulimus irreuocabiliter, iure perpetuo possidendas. Itaque dimidietatem praedictarum duarum terrarum idemMagister Mauritius solus, el aliam dimidietatem loannes et Deta h^ebunt communiter praenotati. Quarum terrarum metae et termini, prout magister Benedictus, Iudex CLiriae Dominae reginae, Consortis nostrae Charissimae, Comes Castriferrei et capitulum eiusdem loci, per quos ad corporalem possessionem earumdem ipsos introduci fecimus, rescripserunt, hoc ordine distinguuntur (Metae desunt) Yt igitur huius nostrae donaLionis series robur obtineat perpetuae firmitatis, nec per quempiam valeat retractari, praesentes concessimus dupplicis sigilli nostri munimine roboratas. 8 *