Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 2. (Budae, 1829.)

et familiaritas eonfouebat alterna, tempestatis exagitet spiritus, et in profundum vorago iurgiorum absorbet ; dum ad non necessaria bella, sed perniciosa prorsus insurgunt, et congrediuntur ad inuicem inuocato, cfuod nepbandius est, auxilio paganorum; siccpie fit, quod eis propria regna predantibus et depopulantibus circumpositas regiones terra remanet habitatoribus, pro dolor, desolata. Quia vero nostre sollicitudinis interest, vt nos, qui disponente Domino vniuersali regimini presidemus, ex officio nostro pro eo maxime, quod ecclesie , que inde consueuerunt nunc ledi, nunc destrui, preseruentur, et Ghristianus populus taliter non perdatur, tantis occurramus periculis remecliis oportunis; eisdem Regibus et Duci dirigimus scripta nostra, vt ab huiusmodi guerris penitus desinentes, sic ad veram pacem et non fictam concordiam reuertantur, quod exinde apud Deum et homines valeant non immerito commendari. IVos eniin dilectum filium, fratrem Velascuin, de ordine minorum, penitenliariuin nostrum ad partes illas ad reformanda inter ipsos federa destinamus , dantes ei cogendi contradictores et rebelles per excommunicationis in persouas, et terras ipsorum interdicti sententias, plenariam potestatem; non obstante, si eis ab xVpostolica sede concessum sit, vt in ipsos, seu terras ipsorum non possint luiiusrnodi sententiae promulgari. QuO circa fraternitati tue per apostolica scripta inandamus, quatenus interponens ad predictam pacem efllcaciter partes tuas, eidem penitentiario cles ad id fauorem, consilium el auxilium oportuna. Ita quod proinde tuam dili^entiam et sollicitudinem cliirnis in Domino O O