Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 2. (Budae, 1829.)

gloria, extrinsecus in se nostro indigens adrniniculo , apud Jiomines sublimetur ; sancta religio , quam et plantare, et plantatam fauoris regii dignuin est confoueri amplitudine, dilatetur; et per preces virorum religiosae conuersationis, excellentiJrus meritis ornatoruin, nolris et successoriljus nostris propitiatio proueniat exoptata , desiderantibus gaudere, et gloriari in virtutum Domino ex fide , operibus redimita ; quum non ignoramus, potius regni gubernacula orationibus sanctorum , et religionum ciypeis, quam sudoribus belJicis defensari. Sane considerantes, dilectos nobis in Dei filio fratres Ordinis Praemonstratensis tanto potiori antidoto fauoris regii prosequendos , quanto specialiori deuotione eosdem numinis obsequiis, et reuerentiae beutissimae Yirginis , quae nostra et re

gni nostri est domina et patr

ona

t obligatos, ac vberioribus Caritatis operibus ipsos aJjundare, volentes pro nobis apud Deum ponere intercessores; monasterium pro iisdem fratribus, sub castro nostro de Thurucz, in honore ipsius gloriosae Virginis, et domos ac oflicinas religiosae conuersationis, quieti congruentes, disposuimus, praemissa deliberatione regia, ordinare. Et quia religiosam vitam ducentibus paterna Jjeneuolentia quoslibet catholicos, et maxime personas , regali dignitate praeditas , conuenit subuenire, ne alicuius necessitatis occasio eos in diuinis desides, aut negligentes efliciat, vel robur, quod aljsit, sanctae conuersationis, subtracto subsidio vitae vtriusque infringat; monasterium praedictum et religiosam domum supra dicto castro de Thurucz voluimus et volumus filiationis iure soli subesse ecclesiae Praemonstratensium; dotantes idem monasterium, da-