Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 1. (Budae, 1829.)

factum fuisset, pugilem Vduarnicorum iustificatum de area duelli eduximus; illos vero, sicut reos , condemnandos intelleximus. Et vt Vduarnicis , contra quos iidem remansepunt, iustitiam faceremus pleniorem, Magistrum Simonem, fidelem nostrum, Prestaldum eiusdem causae ad eosdem captiuandos, et in possessionem eorum introire, ac vendere transmisimus ; qui cum illos, quia se absentauerunt, captiuare non potuissent, ad terram eiusdem Martini — accessit, vna cum liomine Capituli Ieuriensis, et cum homine et Abbatis et conuentus Ecclesiae Sancti Martini, de sacro monte Pannoniae; et vniuersos cognatos eiusdem Martini, Herborum videlicet et Iordanum et relictam Petri et relictam Nicolai, qui fratres ipsius fueruntMartini,' et alios cognatos eiusdem, et vniuersos commetaneos illius terrae ad eam conuocauit, et eam illis vendere modis omnibus Iaborauit; qui omnes se illam terram emere non posse , coram liomine Capituli Ieuriensis et coram homine Abbatis et conuentus Ecclesiae S. Martini , et coram omnibus aliis, qui ibi aderant, dixerunt manifeste, et aliis vendendam libere reliquerunt. Tandem cum ita factum fuisset, idem Magister Simon , fdio Cornelii Comitis Detha videlicet et Gregorio , dictam terram cum sylua, eidem adiacente, et cum seruis et libertinis, qui in eadem terra fuerant, pro quindecim marcis argenti vendere procurauitf et eosdem secum ad nos adducens rei gestae seriem nobis plenius nunciauit, dicens: quod dicta terra ante destructionem regni per Tartaros factam, in maiori valuisset; sed nunc in maiori vendere ipse non potuisset eamdem; quare si nobis videretur , non ipse , sed nos illam venderemus. Nos igitur