Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 1. (Budae, 1829.)

pore antecessorum noslrorum regiae coronae exhibere consueuerant indefesse , occurrerunt nobis liilariter et iucunde cum omni apparatu laudis et sollempnitatis ; et obtulerunt humiliter omnia, quae honorem nostrum decebant ore et opere ; nostrum Dominium reuerentes; qui etiam nos tam honorifice susceptiun in suis munitionibus simul cum nostris pluribus, qui de regno Hungariae et Sclauoniae a facie Tartarorum aufugerant; diutius retinentes amministrarunt nobis multa, et non modica deliciarum genera , ita, quod absque parcitate cuncta exhibentes, non solum nobis, sed etiam vniuersis, qui nobiscum aduenerant, tanta liberalitatis opera impenderunt, quod iam merito non solum fideles , sed lidelissimi poterant appellari. Nos itaque tot et tantis ipsorum seruitiis et lidelitate potius considerata, ex regia munificentia prouidere intendentes, tum quia propter expertae lidelitatis meritum quaedam eisdem ciuibus, ab antecessoribus nostris fuerant concessa, tum quia affectus et voluntas gratiae nostrae erga ipsos adeo incaluerat, quod mercede debita carere non poterant, sicut necdecebat; eisdem libertatem ab An~ tecessoribus nostris concessam, sicut ipsa priuilegia testabantur , duximus conseruandam ; concedentes et iurantes per sanctam crucem, et sacrosancta Euangelia, omnia, quae subsequuntur, diligentius obseruare. Yidelicet quod firmam pacem , statum et libertatem ipsorum in integrum conseruabimus, et faciemus ab aliis conseruari. Episcopum etiam et Comitem, quem Clerus et populus de communi consensu elegerint, studebimus conlirmare, et lege ipsos antiquitus constituta, cuin iudice ipsorum, vti permisimus, eorum in uullo