Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 1. (Budae, 1829.)

ebantur, qui subito in circumiacente prouincia praeoccupati , sine delectu conditionis, fortunae, sexus, et aetatis , omnes indilferenter diuersis sup]>liciis interibant. Quoruin cadaueribus principes cum suis cynoceplialiis , alirsque lotophagis , quasi ]>ane vescentes, niliil praeter ossa vulturibus relinquebant. Sed , quod mirum est , famelici et edaces vultures, quae forte supererant, reliquiis vesci minime dignabantur. MuJieres autem velulas et deformes antropophagis, qui vulgo reputantur, in escam quasi pro di.nrio dabant; nec formosis vescebantur, sed eas clamantes et eiularites in multitudine coituum sulfocabant. Yirgines quoque vscpie ad exanimationem opprimebant, et tandem abscissis earum papillis , quas magistratibus pro deliciis reseruabant, ipsis virgineis corporibus lautius epulabantur. Yidentibus interim ipsorum speculatoribus ex cuiusdam promontorii summitate ducein Austriae cum rege Bohemiae, patriarcha Aquilegiae , duce Carinthiae , et marchione , vt dicebatur, concomitante de Bade, cum pkirimo potentatu conterminorum , et iam ordinatas ad bellanduin acies , totus ille nefandus exercitus repente disparuit, omnesque illi cursores in miserabilem Hungariam sunt reuersi ; qui sicut subito aderant , sic et aberant repentini ; vnde magis omnes, hoc videntes , reddunt formidantes. Ex ipsis vero fugientibus Princeps Dalmatiae cepit octo , quorum dux Austriae nouit vnum , Anglicum natione; sed propter quaedam maleficia de regno Angliae perpetua banniatione proscriptum. Hic ex parte regis nequissimi Tartarorum bis venerat ad regem Ilungariae nuncius et interpres; et mala, quae postmodum contigerunt, satis