Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 1. (Budae, 1829.)

(a tuorum probitate parentum, secundiores virtulum fructus, ex ea colligat in propagine lilii, quam de radice paterna prouenirenl. Et quidem sic honoris regii Zelatores existimus, sic regni tui commodum plenis desideriis alfectamus, quod ad ea vigili studio assidue intendentes, quasi successuum tuorum participes, Jaetamur plurimum de tuae prosperitatis augmento, et grauiter de aduersitalis detrimento tristamur. Nuper autem audito, quod gens Tartarorum ad regnum Yngariae manus depopulatrices extendens, adeo in ipsurn desolatrix insaeuiit, vt gladio eius , habitatorum illius sanguinc continuata caede, madente, diro iliud exterminio deuastauit; grauis doloris exstitimus sagitta perculsi, tantaeque amaritudinis potati absynthio, vt oculi protinus copiosis exprimerent lachrymis cordis tristitiam vehementem. Et eo maioris lurbationis nube respergirnur, quo te, nobili ecclesiae membro, tanta tuorum strage fidelium, tam crudeliter vulncrato. Ecclesiam ipsam sauciatam grauius deploramus. Verum quantumcunque sit casus iste damnosus, et gemendum christianorum excidium, illius gentis feritate patratum; ad eum tamen mentis oculos eleuans, et in ipso totius spei ordiens fundamentum, qui etsi quandoque in populuui eius flagellum iaculet vltionis , immanitate scelerum intolerabili expetitum, misericordiae tamen memor, post disciplinae rigorem , lenitatem adhibet pietatis, et post correptionis virgam, manum consolationis extendit; illo ardore fidei contra eiusdem gentis perfidiam aceendaris, eaque constantia cordis aduersus conatus muniaris, illius inuocato, vridecumque potes, auxilio, vt eius tjrannidi valeat , tibi dextera j)Otentiae assistente ,