Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi III. Vol. 2. (Budae, 1829.)

Jitescant , quad am nisi innouacioms rcdiuiuae so— lercia restaurata successiui temporis ad memoriam perhempnentur scripture scemate seu figura. Hinc est , quod cum gloriosissimus noster progenitor Sanctissimus Stephanus Iiex , et Apostolus regni Hungarie, Episcopales sedes, primicias et cathedras fundauit egregias , quas sicut honis et possessionibus ditauit magnifieis, sic priuilegiis et libertatibus sublimioribus condonauit, ipsarum dyoceses et prouincias metis et terminis cercioribus iimitando , tranquiiiitati illarum prouidens in posterum et quieti , que scriptis et priuilegjs conmendanda a memoria filiorum, pro patribus exsurgencium eui in ciliadas (chiliadas) prolabentis \etustate collapsa deficerent, nisi testimonio iuris certi nouis redacta scripturis subsistenciam contrabant et vigorem; nec enim in talibus vocabulo confirmacionis abuti presumpmimus, que ipsa nostrorum sanctissimorum maiorum pjssima, secundum actus et opera finis felicior celitus conbeauit, quin jmo ipsa eorum priuilegia , sacrosanctis potissimum ecclesjs condonata , R e I i q u i a s q u a s i s a c r a s r e c o n d i in u s, sanctitatis eorum celicum, et mundanum in preconium sempiternum reuerencius innouantes : Tenor Priuilegj Sanctissimi Regis Stephani talis est: Stephanus (vsqueActum in ciuitate laurjana). A erum quia paci, seu tranquillo ecclesiarum statui inuigilare semper congruit regiam maiestatem ; idcirco alias eciammetas, et limites , quibusZagrabjensisEccIesia conmetata est Quinqueecclesiensi Ecclesie , a Sanctissinio rege Ladislao, progenitore nostro , duximus inserendas hoc modo : Quoniam vltra Draue fluuium limes seu terminus Quinqueecclesiensis Ecclesie nondum