Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi III. Vol. 2. (Budae, 1829.)

contra totum populura christianum appareat ipsius et Paganorura confoederatio manifesta; vbi ita se damnabiliter obligauit , quod omnes, qui praedi­ctis inter se initis factionibus vellent quomoclolibet obuiare, iuramento teneretur suis expensis et exer­citu suo, pro suis viribus debellare ; ex quo con­stat, quod si cliristianus exercitus vlcisci sui vel­let iniuriam Piedeinptoris , et a templo Dei et a terra sancta eliminare spurcitias Paganorum , po­tenter tenetur se opponere Christianis. Num quid super his non indignabitur zelus tuus ? aut impu­ne Christus de regno suo et sede repellitur, et transactione sanctionem Principis , solo nomine Christiani, qua templum Dei conceditur Maliome­to , religio Christiana conniuentibus oculis appro­babit ? Absit, vt illius , qui laesae Maiestatis reus est, particeps , ac consors existas. Si reus est ille criminis huius, cuius ope vel dolo ciuitas hostibus vel prouincia traditur, quanto magis eiusdem cri­minis reus est, qui cum inimicis lidei christianae contra regem coeli, et imperatorem aeternum, vt thronus eius ad aduersarium transferatur , nefa­rias iniit factiones; si secundum leges principum saecularium, hoc piaculare flagitium tam dura, di­raque poena mulctatur , vt feratur vltio lam in auctores sceleris , quam in progeniem damnato­rum; et eiusdem criminis noxius, non solum ho­nore sed vita etiam priuetur ; filiosque perpetua comitetur infamia, \t ad nullum honorem , nulla­que prorsus perueniant sacramenta; vt mors sit eis solatium, et vita in supplicium conuertatur: quanta qualiue poena est dignus , qui in tot et tantis impie Dominum Dei filiuin, Iesura Chri­sluni, offendit; cum longe sit grauius aeternam ,

Next

/
Oldalképek
Tartalom