Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi III. Vol. 2. (Budae, 1829.)

Jiostri, acl nostram accedentes presenciam, nobis querulando supplicarunt: Yt, cum idem Comes Marcellus in nostris seruitiis vltra mare yna n obiscum fuisset , quidam vicini et commetanei possessionis ipsorum, Ozyagli vocate, metas eiusdem in mullis locis destruxissent, quae videlicet possessio renouationibus ipsarum antiquarum suarLim metarum , eo quod littere ipsorum easdem metas tangentes, ab ipsis casualiter fuissent alienate, maxime indigerent; SLipplicantes exinde nostro culmini, vt eamdein possessionem cum suis pertinenciis, veris et antiquis siiis metis, per hominem nostrum circumclari facere, et nouo nostre donacionis titulo confirmare eis dignaremur. Nos vero iustis peticionibus ipsius Comitis Marcelli fauore debito inclinali, et eius fidelitatis non immemores, dictam possessionem Ozyagh, simLil cum suis pertinenciis sibi et praedictis fratribus suis , ac per eos eorum posteritatibus , ab ipsis in futurum descendentibus , confirmantes et titulo noue nostre donacionis conferentes , iidelibus nostris Capitulo Ecclesiae Quinqueeccl. nostris dedimus litteris in mandatis, vt cum venerabili Roberto, Strig. A. Epi., homine nostro, testimonium ipsorum mitterent, qui dictam possessionem Ozvagli presentibus commetaneis et vicinis per suas metas antiquas circumdarent, circumdatamque et ab aliorum terris sequestratam, eidem Comiti Marcello et suis fratribus supra diclis relinquerent proprie possidendam, si non fieret contradictum ; contradictores autem si qLii fierent , in nostram citarent presentiam, ad vnum certum terminum. Quod quidem Capitulum postmodum nobis rescripserunt, vt conuocatis commetaneis et vicinis ipsam possessionem cir-