Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomus II. (Budae, 1829.)

fuit requisitus eonsensus; sed, cjuum super Ecclesiae vestrae prouisione consilium et auxilium vobis congruum denegarent, vos ipsi Ecclesiae desolatae prouidere volentes, vocatis praefatis Episcopis, conuenistis in vnum, et vota vestra in praedictum Coiocensem Archi-Episcopum, vt ipsum postularetis a nobis, vnanimiter, et eis praesentibus, con^ tulistis ; suppJiciter exorantes , vt nos suis litteris, pro postulatione vestra rogarent, quod ipsi facere j)enitus recusarunt. Praenominatis autem nunciis asserentibus, quod translationem ipsius Archi-Episcopi urgens necessitas , et euidens vtilitas exigebant; in ipsa disceptatione fuit propositum corain noljis , quod memoratus Archi-Episcopus Cojocensis, in graue Strigoniensis Ecclesiae praeiudicium vobis reclamantibus, et confirmationes sedis apostolicae ostendentibus, filium praefati Regis coronatum (fors. coronauerit) in Regem ; quum non ad Colocensem Ecclesiam, sed ad Metropolim vestram coronatio Regis Vngariae pertinere noscatur. Vnde tanquam alieni iuris inuasor, et apostolici statuti contemtor, debebat grauiter castigari; poleratque verisiinili coniectura praesumi, quod, quum ipse querelam contra se ipsuin, et contra factum proprium non esset moturus, ius Ecclesiae vestrae super liuiusmodi maneret indefensum; per quod ei grauepossetpraeiudiciumgenerari; quamuis e contrario fuerit replicatum, quod absque contradictione cuiuslibet, et praeiudicio alicuius, praescripta coronatioab vniuersitate fuerat celeJ^rata. Licet ergo per postulationemhuiusmodi nulluirx ius sit alicui aquisitum ; ideoque sine praeiudicio alicuius, postLilationem potLiissemLis repellere memoratam; vt tamenvobis, quantum cum Deo possuinus, de speciali gratia consulamus, ita duxi-