Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomus II. (Budae, 1829.)

eorum, qui ad eosdem fratres pertfnent, tribulum omni remota oecasione persoluant. " Es. adiudicatoriis Ladislai de Gara, regni Hungariae Palatini de anno 1404. Orig. in Archiuo Camerali. A. CJu 1197. Emericus, liex Hungariae , Stephano Vrsino arma regalia virtutis bellicae merito per JBelam He~ gem , patrem suum addicta , coAfert. In nomine sanctae Trinitatis et indiuiduae Vnitatis. Iienricus, Dei gratia, Hungariae, Dal­inatiae, Croatiae, Iiamae, Seruiaeque l\ex in per­petuum. Quum testante scripturae pagina, labilis est memoria, et rerum turbae non sufficit; insu­per id , quod memorialiter tenetur , citius dilabi­tur, nisi scripturae testimonio roboretur; necesse est, vt ad ea, quae liumanis apta sunt vsibus, indiciis fulciantur litteralibus. Proinde ad yniuer­sorum volumus peruenire notitiam, quod quum illustris pater noster, Rex Bela, in d u c a t u S c I a­uoniae, quemdam nobilem de Teutonia, nomi­ne Albertum de Michouo, habuerit com­metaneum; cuius terra a latere ducatus Sclauoni­ae, iuxta Podgoriam et Goritiam esset sita; idem Albertus confinia ipsius patris nostri poten­ter inuadendo, quam plures homines neci tradere, captos abducere, bona quoque recipere eorum, et possessiones regias omnino igne, vastare con­sueuerat. Dum eiusmodi grauissima et contume­liosissiina acta, populique miserrima alllictio ipsis patris nostri auribus insonuissent; nos videlicet fi­lium suum, vna cum duodecim regni sui poten­tioribus magnatibus , in mami potenti ad deua­standum dominium, proterui^uique eiusdem Al-

Next

/
Oldalképek
Tartalom