Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomus II. (Budae, 1829.)

bis, quam in posteris nostris perpetuo obseruan­dum statuimus, quod regales praepositi, vel ab­bales , de suis praeposituris, "vel abbatiis, seu di­gnitatibus non a niodo deponentur; in liae parte consuetudini nostrae antiquae per nos, et poste­ros nostros renunciantes, nisi infausto casu con­tingeret, eos super certo crimine, canonico ordi­lie, conuinci; \el crimen suum publice coniiteri. Ad liaec C. Arcliiepiscopus Colocensis, omnes epi­scopi, et electi, regales praepositi, et abbates mu­nificentiam, ac libertatem, quam pro reuerentia beati Petri, et sanctissimi Papae nostri Alexandri, nec non et M. venerabilis diaconi cardinalis, apo­stolicae sedis legati sibi concessimus, attendentes, prauam suam consuetudinem , et omnibus canoni­bus obuiantem, quam in instruendis et destruendis praepositis, aliisque dignitatibus , et ecclesiasticis beneliciis subtraliendis exercebant, in manus prae­dicti Cardinalis penitus reliquerunt. Vnde com­muni consensu et libera eorum omnium voluntate decernimus, et inuiolabiliter praesenti priuilegio, valituro perpetuo, stabilimus, quod nulli archi­episcoporum, episcoporum, electorum , praeposi­torum, abbatum, deinceps Jicentia pateat de prae­posituris suos praepositos remouere, vel alias ec­clesiasticas personas suis dignitatiJnis, aut ecelesia­sticis beneficiis priuare, nisi forte de crimine fue­rint conuicti canonice , vel confessi. Ilaec aulem omnia de consilio gloriosae reginae matris nostrae, et archiepiscoporum, episcoporum omnium, ele­ctorum, praepositorum regalium, atque abbatum, Comitum omnium, procerum , et aliorum princi­puni, stabilita, ac firmiter corroJ^orata noscantur. Actum in ciuitate W. Anno MCLXIX.

Next

/
Oldalképek
Tartalom