Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomus II. (Budae, 1829.)

ponat; sed et reliquos fideles in fide Cliristi, et vnitate ecclesiae capitis roboret. Se autem, ait, indignum laudibus, quibus ipsum Eberhardus affi— cere dignatussit; dolere talia in se non esse; optare, vt sint, sperare in Deum, deinceps fore. Inde gratias agit pro eo, quod admonitum se velit, vti se murum ponat pro domo Israel; quacque in corde tenet, opere, et ore praedicet. In ecclesia, quum plura sint membra; Eberhardum esse oculum prouidum, et brachium; se vero pedes officiosos, nec morte, nec gladio separandum a caritate. Indicat demum , se apud regem obtinuisse, vt Alexander verus Papa in toto regno sit agnitus, et receptus; ad quem iam sunt hunc in finem a rege, et se transmissae litterae. Ceterum, siquid intimandum videatur, offert sese paratum obedire.

u Apud Hansiz. Ger. S. Tom. II. p. 272. A. Ch. 1161. Idern Geysa Eberhardum Salisburg. A. Epi~ scopum , a defensa constanter Ecclesiae libertate lau~ dat; suam illi aduersus. Fridericum II. Imp. succursum offert; vt Fridericum Petauiensem ab incursione in ditiones Hungaricas cohibectt, rogat. Couso (Geysa ) Dei gratia, Vngariae, Dalmatiae, Croatiae, Ilamaequo rex gloriosissimus , nec non victoriosissimus, eiusdem gratia, Salzburgensis Sedis Archiepiscopo, dilectionem et dulcis amicitiae firmitatem. Vestrae nullatenus credo latere prudentiae, qualiter antecessores vestri nostris praedecessoribus, et nobis, et amicitiae fidem seruauerunt, et prout amicitiae norma et ratio postulaL, dignuin semper exhibuerunt seruitium., Cautuin autem habenduin est, apud maturitatem senTom. II. 11