Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi XI. (Budae, 1844.)

multipliciter sit laceratum et quanta mdigeat reparatione. At dicis forsitan: sunt alj, qui me vtilius ilJud regant. Id quidem non admitto. Nam nemo , inter Cliristianos est, qui plus, quam tu , agri possideat, qui potentior sit, qui magis diligatur, qui prudentius agat. Quod si alteii quam tibi committatur imperium, actum profecto de ipso iudicauerim , teque tanli mali causam esse, qui, cum pos~ ses, subleuare potueris. Quod malum, taceo, quam grande sit: quoniam deficiente imperio, omnia incendio (conflagrabunt), membris inuicem sine capite disceptantibus. Bis rationibus satis liquet, regnum Hungariae nullo te pacto ab imperio posse retrahere, quod plus capiti, quam memJiro vlli tenearis. Sed cur Hungari te impediant? An non etiam eorum regno expediat te esse Imperatorem ? Vide, quia saluti propriae resistunt; et consulendum est eliam nolentibus , quando, quod bonum est, nesciunt. IJabet illud regnum et cum Venelis et cum Teucris litem. Magnus vterque hostis est, neque potens est Hungaria his resistere; se adiuuante Imperatore optime se defendet. Multi etiam Regi aduersabuntur, qui non inimicabunturIinperatori. Quid est enim, quod Veneti doluerunt Hungariae regem Imperatorem factum? Certe ex hoc licet arguere, quod cum Veneti doleant, Hungari debeant gaudere ; et quod illis est damno, his vtilitati esse debet. Si quidem, vt Juris consulti volunt, contra eadem est disciplina. JNec dubitet aliquis, nuncVenetos imperalori minus oblatraturos quam antea. Vnde et facilius tueri regnum Imperator quam Rex poterit, et ampliare audacius. Idem quoque de Teucris existimandum est. Quis enim non velit hostem suum debiliorem? l£t quis nesciat, Regem cum Im-