Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi XI. (Budae, 1844.)

Sigismundus (V. ad an. 1436.) Nos igitur liuiniliimis aunofatonim vtriusque Jacobi Judeorum supplicationibus inelinati pretactis, per ipsos nominibus et in personis, quibus supra modo anteiato, nostre subieetiue porrectis Maiestati, regali benignitate, exauditis, clementer et admissis praescripfas litteras annotati quondam Sigismundi Imperatoris et regis, non abrasas, non cancellatas, nec in aliqua sui parte suspectas, jmmo mere et sincere veritatis integritate pollentes, presentibusque de verbo ad verbum insertas, quoad omnes earum continencias, clausulas et articulos superius in dictarum litterarum ipsius condam Domini Imperatoris et Regis tenore lacius explicatos, et contentos mera auctoritate, et potestatis plenitudine,ex certaque scientia noslre Maiestatis praefatis nostris Judeis vniuersis, ipsorumque heredibus et posteritatibus innouando, perhemniter valituras confirmatnus, praesentis scripti patrocinio mediante. In cuius rei mcmoriam, firmitatemque perpetuam, praesentes concessimus litteras nostras priuilegiales pendentis et authentici sigilli nostri minoris, quo vt liex Romanorum vtimur, altero sigillo nostro Hungarie similiter autentico, quo vt Rex Hungarie (vtimur) tempore exercitus nostri de regno Hungarie, ad has nostras Austrie partes nuper facti, aput (sic) fidelem nostrum Reuerendissimum in Christo Patrem Dominum Georgium Ai chiepiscopum Strigoniensem, et Aule regni nostri Hungarie, nostre Maiestatis summum Cancellarium certis et racionalibus ex causis dimissis et relictis , munimine roboratas. Datum YVienne feria secunda, proxima post festum Ascensionis Domini, anno eiusdem millesimo, quatringentesimo tricesimo octauo."