Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 7. (Budae, 1843.)

do conficiendis, tanta et tam indubitata fidei ceriitudo plene adhibeatur, quanta sigillis et literis aliarum ciuitatum nostrarum liberarum adhibetur; ex habundantiori insuper plenitudine nostre potestatis pretactis ciuibus, hospitibus et incolis, ac toti cominunitati ipsius Ciuitatis nostre Posoniensis concedimus et presentibus elargimur, vt ipsi et eorum haeredes ac successores vniuersi predictum sigilli signaculum a inodo in posterum pro armis, seu armorum insignibus in vexillis, velis, cortinis, papilionibus, siue tentoriis, et aliis quibusuis exercitys, ipsis, eorumque statui conuenientibus gerere, ac eisdem vti, frui, et gaudere, valeant, atque possint. Gaudeant itaque ydem gracia et fauore Caesareo atque regio, meritoque exultent, et letentur, tantoque ampliori studio , ad honorem et reuerenciam Principantis dignitatis eorum in posterum solidetur intencio, quanto se ab Excellenti Imperiali atque regali antidotho preuentos conspiciunt, et munere graciarum. In cuius rei memoriam , firmitatemque perpetuam, presentes concessimus literas nostras, noui dupplicis authentici sigilli nostri, quo vti rex Hungarie vtimur munimine roboratas. Datum per manus Venerabilis Domini Mathie de Gathalowcz, Prepositi Ecclesie Quinque-Ecclesiensis, Aule nostre summi Cancellary, fidelis nostri dilecti, Anno Domini MCDXXXVI. Octauo idus mensis Julii, Regnorum nostrorum anno Hungariae etc. quinquagesimo, RomanOrum vigesimo sexto, Bohemie sedecimo, Imperii vero quarto/' Venerabilibus. — vt supra. fn capite scriptura : „Relatio Laurenev de Hedrehwaar, Magistri Agazonum, et Stephani de Aranj Comitis Neugradiensis. Ex ipsa membrana originali.