Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 7. (Budae, 1843.)

sium, que vicine ac prope melas regni Polouie situo­tesunt, perueniente, iidem Martinus et Georgius ?um eorum fratribus et consanguineis, aliisque ter­re noslre Scepusiensis hominibus, quorum Capita­neatum idemMartinus eo tum gerebat, armis et ce­teris apparatibus bellicis decenter fulcitis, predictum Laykonem insequentes et quibusdam densis latibulis ipsarum alpium fugientem preueniendo cum Waj­Wodis et cunctis suis eorum sequacibus, licet virili­ter resistentibus, et sese per maxima bellorura pre­ludia defendentibus, captos Matti noslre adduxerant et assignarunt. Postremum vero sepefatus Martinus Castellanus in nonnullis nostris ambassiatis et Iegatio­nibus, rem et materiam magne importantie designan­tibus, ad serenissimos Principes Dominos Wladislaum regem Polonie, et Alexandrum, alias Yitoldum, magnum Ducem Ljthvanie , fratres nostros carissi­mos, de ipsius sagacis ingenii prouidencia confisi, vt frequenter missus, ab isdem fratribus nostris Ma­iestali nostre semper votiuum reportauit responsum, ita , quod ex ipsius Martini virtuosis geslis, et sin­ceris eomplacentiis, animus noster regius mitissime conquieuit (Donatio) Daluin Tjruauie in Dominica oculi. Anno Domini Millesimo Quadringentesimo, trigesimo. regnorum nostrorum anno Hungarie elc\ XLIII. Roraanorum XX. Bohemie X-o. u Ex origiuali membrana. LXXVIII. Eiuadem Sigismundi prorogatoriae. A. 1130. Nos Sigismundus, Dei gratia, Romanorum Rex, semper Augustus , ac Ilunguriae, Bohemiae, Dal­matiae, Croatiae, etc. Rex, damus pro memoria, quod causam, quam Conuentus Ecclesiae Crucifero-

Next

/
Oldalképek
Tartalom