Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 7. (Budae, 1843.)

cremento casibus mortis exponere non expauescentes, non sine ipsorum et fauailiarium eoruiu in linea consanguineitatis ipsis coniunctorum sanguinis etFusione, laudabilia exliibuerunt seruitia, quain quidem ciuitatem nostram in manu forti, Deo atixiliante , reobtinuimus et funditus euerti et dirui fecimus. lnibi itaque ipsa Ciuitate euersa et dirupta , vniuersis nostris aemulis in eadem existentibus in exterminium missis, et interfectis, alvs etiam quam pluribus nostris castris et ciuitatibus , munitionibusque fortissimis, in eodem regno noslro Bohemiae et Marchionatu Morauiae existentibus, per ipsos nostros aemulos alias temere vsurpatis, in praedicto noslro exercituali progressu pro nobis victoriose, diuina fauente clementia, recuperatis, nostrisque ditioni et dominio prorsus reannexis, nobis siquidem abinde feliciter ad propria reuertentibus, in ipsa quoque nostra reuersione duobus castris, seu fortalitys fortissimis ipsorum nostrorum aemulatorum expugnatis, ipsisque nostris infidelibus, in eisdem castris repertis, quibusdam in ore gladv, quibusdam vero per poenam meritoriam ignis voragine interemtis, ad ciuitatem nostram Hrascie vocatam applicantibus, nonnullosque milites, et aulae nostrae familiares ad stipendium nostrae Serenitatis pro ipsius ciuitatis conseruatione et partium nostrarum superiorum defensione dimisissemus , ecce praefatus Stephanus, filius praedicti condam Coinitis Simonis, nullo pecuniali nostro regio adminiculo stipendiatus, sed in propriis suis sumptibus et expensis , cum copiosa suorum et dicti Georgii fratris sui familiarium comitiua, in ipsa ciuitate nostra Hrasczie, inter caeteros fideles nostros remansit et in eadem vsque nutum nostrae voluntatis perseuerauit: dictisque aeTom. X. Vol. VII. 13