Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 6. (Budae, 1844.)

dem, notanterque memorati Nieolai Voivodae, per ipsum nobis et sacro ipsius regni nostri Hungariae diademati indefesse exhibitis modo infra in tenore eiusdem nostrae literae latius explicato, in aevum contulisse dinoscitur. Et aliam Conventus Ecelesiae de Lelez super iegitima statutione earum possessionum Margithafalva et Kech Hungaricalium, nec non Dyseer, Zunyogd, Akor, Ljki nominatarum Valachalium, praediique Herzig nuncupati statutione pro eisdem Nicolao Wojvoda et Georgio fratre carnali, nec non Stephano et Beehk patruelibus fratribus, ipsius Nicoiai Woivodae, rite facta confectas tenorum subnotandorum , supplicantes exinde idem Nicolaus Woivoda et Georgius frater ipsius, suis et quorum supra nominibus, Maiestati nostrae humimiliter et devote, ut easdem binas iieras ratas, gratas et acceptas habendo, nostrisque litteris privilegialibus sub maiori nostro authentico dupplici, quo videlicet ut Rex Hungariae utimur, sigillo emanandas, verbotenus inseri et conscribi faciendo, pro ipsis ac eorum haeredibus in aevum valituras innovando confirmare dignaremur, quarum unius videli-' cet ipsius nostrae patentis litterae tenor is est: Nos Sigismundus (v, supra an. 1422.) Alterius vero praefati, ut puta Conventus privilegialis series dinoscitur esse talis: Omnibus — — Nicoiaus Praepositus et Conventus de Lelesz (ut supra.) Nos igitur humilli-' mis et devotis suppJicationibus ipsorum Nicolai Voi-* vodae et Georgii fratris ipsius, nostrae per ipsos modo antelato, suis et quorum supra nominibus, obiatis Maiestati, regali benignitate exauditis et clementer admissis, praescriptas binas litteras nostram \idelicet patentem et annotati ccnventus privilegialern, non rasas, non cancellatas, nec in aliqua sui