Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 6. (Budae, 1844.)

ctoium Nobilitatis gloriam proprio motu concedimus, damus et elargimur, vt idem Martinus et alii supradicti, eorumque liaeredes et posteritas vniuersa, nata et nascitura haec Arma, seu JNobililatis insignia, prout praesentibus Literis circa principium appropriatis coloribus diuersis inserta pictura denotat et declarat, a modo in antea, in praeliis, hastiludiis, torneamentis et in omni exercitio militari gerere valeant pariter et deferre. Gaudeant igitur fauore regis, ac de tanto munere singularis gratiae antefatus Martinus et alii supradicti, eorumque posteritas merito exultent, lantoque fideliori sludio ad honorem regium eorum in antea solidetur intenlio, quanto ampliori fauore praeuentos se esse conspiciunt munere gratiarum. Praesentes autem ad praemissorum memoriam perpetuam sigilii nostri secreti, quo vt rex Hungariae vlimur, appensione pro praefato Martino et omnibus aliis supradictis iussimus communiri. Datum Constantiae in festo Beati Ambrosii Confessoris. Anno Domini MCDXVIH. Kegnorum Hungariae etc. XXXII. Romanorum vero VIII." Ex originali. Wagner Com. Saros. p. 373. sqq. Ex Sueuia Constantiam redux Sigismundus has edidit literas, mox centinuato itinere Passauii tantillum morae cepit, undc per Viennam Hungariam repetiit. M iennae foedus, qu » Albertum Austriura sihi generum adsciuerat, restaurauit. In Hungariam reuersus 111- Februarii A. 1119. vt infra. XXXI. Martinus V. Papa Sigismundo Regi nouos impertitur fauores. A. 1418. Martinus PP. Sigismundo Romanorum ac Hungariae regi pro vnione Ecclesia plurimas facienti ex-