Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 6. (Budae, 1844.)

ponere, ab iisdemque incompassionabiliter exigere et violenter extorquere non formidassent, et quas etiam moderni Castellani Castri nostri, Tliolmach nuncupati, hujusmodi corruptelis pro jure sibi fictis et allegatis, durius imponere, exigere et extorquere non formidarent; propter quod cultus divinus in praedicto monasterio vigere solitus, continuo diininutus extitisset et decresceret, in detrimentum fundatorum praedicti monasterii et salutis animarum earumdem. Supplicalum itaque nostrae celsitudini extitit pro parte praedictorum Abbatis et Conventus tain devote quam humiliter, quatenus divinae Majestatis contemplatione et pro honore intemeratae Virginis Mariae, sub cujus nomine glorioso praedictum monasterium fundatum extitit, eis circa praemissa regali remedio dignaremur succurrere opportuno. Verum quia nos officii nostri regii regiminis, coelitus nobis dediti, debito exposcente inter alias curas, nostrae sollicitudini commissas, eis, quae Ecclesiarum omnium conditorum commodum, profectum et augmentum tangere dinoscuntur, accuratius invigilare innitimur , ut sublatis ab eis adversitatibus, Christique nomine interpellato, ipsi soli liberius serviatur; igitur cupientes in praedicto monasterio, quod per nostros praedecessores, reges, ut puta Hungariae, celeberrime fundatuin extitit, ac possessionibus, villis et caeteris libertatum praerogativis dotatum, quorum etiam corpora ibidem existunt tumulata, solitum obsequium altipotenti libere persolvi et praestari, quod absque emolumentis ad hoc correquisitis nullatenus potest debite exerceri, fidelitatem Vestram attente requirimus — quatenus nullas de caetero taxas, exactiones, datias seu munera quaecunque contra voluntatem praefatorum Abbatis