Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 5. (Budae, 1842.)

praefatus Joannes conlradictor non existeret, tunc similiter metis erectis ipsas possessiones partium a se se distinctas eisdem committeret perenniter possidend. Partibus autem discordantibus, in locis signorum metalium, per partes demonstratorum consignationes faciendo , terram litigiosam aestimarent, lege regni requirente. Ibidem etiam ab eisdem vicinis et commetaneis, Nobilibusque comprouincialibus, per partes illuc conuocandis , ad fidem eorum Deo debitam, fidelitatemque Domino nostro regi conseruandam, taclo Dominicae Crucis ligno, legitime praestitam, de eo, ad cuius partis possessio nem dicta terra litigiosa pertinere deberet, scirent omnimodam verilatem; et post liaec ipsarum possessionariae statutionis, reuisionis, metarum demonstrationis, consignationis, aestimationis, inquisitionis series, prout fuerit expediens, ad oclauas dicti festi Epiplianiaruin Domini, iuxta regni consuetudinem perdurandas , nobis amicabiliter rescriberet Capitulum praenotatum. Quia autem idem Joannes duas parles Judiciorura, sexaginta inarcarum dupplicatarum Nobis, et tertiam pai tem earumdem s<4se dupplo, parti aduersae soluere debend., non persoluerat; ideo termino in eodem cum dupplo persoluere teneatur. Tandem octauis ipsis instanlibus Andreas de Szoli (?) pro Praefatis Praeposito et Conuentu de Sagli, cum procuratoriis literis eius Conuentus ab vna, parte vero ex alia, interim annotato Joanne decedente, Emericus filius Petri de Bela, personaliler in nostram praesentiam veniendo, primo idem Andreas literas annotati Capituli Strigoniensis relatorias, dictara nostram iudiciariara commissionem, raodo in literis eisdem contento, effectuatam extitisse, denotan. nobis praesentarat, deinde autem annotatus