Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 5. (Budae, 1842.)

urab ostern da kommen dry jung Herren von Berne, die die von Venedige vertriben hellen , und kam Herre Mansilien von Badauwe zu dem kunig Sigmund von Ungern und claglent, ir grosse not und Gepress­ten. Do lecli in der kunig wol XVIII. tusend man­lie zu rosz. AIso zugent sie gen Fraul. Der Ilaupt­man hisz Merlze Niklas, nnd logent do gegen den von Venedige zu felde, und komcnt und slugent einander, das den Venedigern ein grosz niderlag ge­6chah , und zoch der GrofTe von Ortenberg zu. Do wart wider ein fride gemacht auf fiinf jor lang, und wie es dornach ging, das vindest du hernoch gar wol" \A"indech. In originali cap. XVII. A nno 14 13­CLXXXI. S:gisrnundus R. II. literas donationales, statutorias , consensuales , Jilios Ladislai Bani de Gordova concernentes , transcribit ac ratificat. A• 1413. Sigismundus Dei gratia Romanorum Rex, sem­per Augustus , ac Hungariae, Dalmatiae, Croaliae, llamae, Seruiae, Galliciae, Lodomeriae, Cuma­niae, Bulgariaeque Rex, Marchio Brandenburgen­sis, nec non Bohemiae, et Lucemburgensis Heres. Vniuersis Xti fidelibus , praesentibus pariter et fu­turis, praesentium notiliain habituris, salutem in sa­lulis largitore. Ordo suadet aequitatis et ad apicem pertinet Regalis dignitalis, vt ea, quae rite praeces­serunt, illibata conseruentur, et quae a lidelibus iu­ste petuntur, ad exauditijnis gratiam admitlantur.

Next

/
Oldalképek
Tartalom