Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 4. (Budae, 1841.)

inhibitiones, rescripta, excutiones, et processus cuiuscunque tenoris existant, tam in causalibus, Beneficialibus, quam in foro contentioso, sive in dicta Romana Curia, siue extra, per quoscunque Judices Papales et Executores emanatas , et obtenta, recipere, publicare, et executioni demandare quouis modo praesumatis sine nostro consensu et licentia speciali , et aliud sub poena praemissa facere non ausuri. Praesentes etiam volumus in locis et aedibus aptis publice facere proclamari. Datum Posonii Dominico die in octaLia Paschae Anno Dommi M. CCCC. IV-o." L. S. Ex originali. Reseruatarum et inliibitionum harum causa fu~ it indubie Bonifacius IX- PP. qui Ladislao Ncupolitano in regnum Hungariae destinato, ac per Legatuum suum diademate incincto, Sigismundum regem, ac Primores regni grauiter offendit; sed beneficiorum etiam collationes sibi reseruauit, immunitates a soluendis decimis dispensauit, cum praeiudicio iuris alieni: ita in specie Paulinos Eremitas datis anno hoc litteris ab omni decimarum solutione, immunes esse iussit, in iurium Episcopatus Zagrabiensis derogamen. — Hinc factum, quod Niemus ait. „Ipse autem Sigismundus postea cathedrales ecclesias et monasteria, nec non omnia beneficia ecclasiastica in Hungaria dedit, quibus voluit." L. II. Cap. XVIII. Quin vl" tro quoque progressus in ipsatn Archiepiscopi Strigoniensis iurisdictionein inuolauit. Ad beneficia ecclesiastica iure patronatus conferenda, a Constantiensi synodo authorizatus, vt mox. videbimus. Ast ex his omnibus Sigismundum Benedicto Antipapae adhaesisse vnquam, Spondanus iniuste arguit; quem Innocentio VII. Papae, qui Bonifacio IX- Kalendis Octobris defuncto, XI. eiusdem suffectus et XI. Nouemb. coronatus fuernt, deditissimum fuisse constat.