Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 4. (Budae, 1841.)

ostendant Trieesimatoribns, Ciuitatemque, ad quam cum eorum Mercibus ire praetendunt, denominent, ab eisdem exhibitionis et ostensionis Signum ad cau­telam reportando, uolumus autem, non obstante producto Statu nostro , vt omnes et singuli Incolae Sopronicnsis et Tyrnauiensis Ciuitatum nostrarum cum vniuersis rebus suis mercimonialibus ad ipsam Ciuitatem Posoniensem uenientes, ad depositionem rerum suarum non debeant adstringi. Qua quidem Libertate Incolae praedictae Ciuitatis nostrae Poso­niensis similiter et uice uersa gaudere debeant et perfrui, dum quoties ipsos ad easdem Sopronien et Tyrnauien. Ciuitates nostras cum rebus suis merci­monialibus contigerit declinare. Annuimus insuper et fauemus, ut vniuersi Incolae ipsarum Sopronien. et Tyrnauien. Ciuitatum nostrarum etiam secure et libere possint transire, cumvniuersis rebus suis mer­cimonialibus, per vniuersa Regnorum nostrorum climata, et ad partes Transyluanien. Segniam, mari­timas, et vltra, vbi uoloerint, non obstantibus qui­buscunq. aliis Litteris super facta depositionis rerum mercimon. huiusmodi cuiuscunq. seu quibuscunque datis uel concessis. Item nolumus, q. aliquis Foren­sium Mercatorum possit pro exigendis suis debitis eques transiJe alibi, praeterquam in Ciuitates su­pradictas, quoties autem, et quandocunque contin­geret aliquem uel alios aliquos ex praealtactis Mer­catoribus singulis Indigenis uel Forensibus cum re­bus suis mercimonialibus per se, uel alium ductis de uia aut strata directa et debita contra dictam di­spositionem nostram, alibi per industriam declina­re, aut etiam res huiusmodi ad praescriptam Ciuita-

Next

/
Oldalképek
Tartalom