Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 3. (Budae, 1838.)
X.) dass bei ilirer Abfassung alles auf Gesetzliehe, oder damals gebaucliliche rechtliclie Art zugegangen sey; und dass in Gemassheit der zur Zeit der Austellung iiblich gewesenen Formlichkeiten abgefasst worden seyn, doppeltes Gewicht gewinnt; wenn gleich dieselben entw reder theilweise , oder auch ganzlich in der Urkunde selbst mit Slijschweigen iibergangen , und nicht namentlich angezeigt sind." Spangenberg I. e. p f 4. 27, Alciatus Praes. reg. III. 8). Si diplomata sigillo vel subscriptione certificata, vetusta ac publica snnt, etiam executioni mancipata, et irrefragabiiia, praesumuntur: ,,Unter den Angegebenen Voraussetzungen begriinden offentliche alte Urkunden, die Vermuthung auch ihrer Volziehung, und den vollen Beweis aller dadurch beglaubiglen Tliatsachen fijr und gegen jedermann. Sie schliessen daher den Gegenbeweis der Unrichtigkeit jener Thatsachen aus, und nur der Beweis der Unachthei, oder der Verfalschung der Urkunde selbst ist gegen sie zuliissig." Gap. 2. X. (Decr. II. 22.) de fide instrum. Cap. 1. X. (II. 19.) de probationibus. Linde Lehrb. des deutsehen Process. 250. An. 2. Spangenberg l.c, pag. 28. De vi probandi diplomatum priuatorum Originalium. §. 5l.Cum diplomata priuata inter commembra alicuius familiae, huicque adhaerentes, nubli— ca censeantur; agnita illorum authentia ac per sigillum genuinum aut subscriptionem certificatione, documentorum publicorum auctoritatem, vimque plenam sortiuntur pro semet ipsis , non item pro tyjiis, aut contra aiios, praeterquam si aliis quo-