Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 3. (Budae, 1838.)
•videraus — nihil facere possumus." Aiiarum Institutionum ciuilium vsus vero confirmauit: Cf. Carl. Molinaei comment. in consuetud. 00. omn. Paris. 1681. fol. tom. I. tit. I. §. 8. nro 74. sqq. I. D e v i p r o b a n d i d i p 1 o m a t u m o jy g in a 1 i u m publicorum. 50. Diplomata originalia, quae sunt vetusta ac simul publica , summae cum sint fide dignitatis, sequentibus pollent praerogativis: 1). Probam faciunt integram: res gestas, donationes factas, collationes obtentas , diuisiones, statutiones, conuentiones etc. s u o vel proxime ante t-empore, peractas, quas testantur, irrefragabiliter euincunt. Cf. Gonner Entwurf eines Gesetzbuchs fiir gerichtliches Verfahren. Band II. p. 441. 2). Ea quoque, quae enunciatiue asserunt, rati habenda sunt: v. c. si literis impetrantis possessiones, iura, vicini, et similia commemorentur. V. Decretalium II. p. 19. de probationibus. Mollnaeus 1. c. nro 77. Aymon Crawetta de antiquitate temporum. Lipsiae 1679. 3). Alienis eliam iuribus stabiliendis inseruiunt: v. c. dum in illis e n u n c i a t i u e vicini, commetanei , vel testes e nobilibus nominantur, etc. „ Beyde letzt gedachte Vorziige beruhen darauf, dass die Erwahnung einer Thatsache , welche in einer alten Urkunde geschieht, jeden Verdacht ausschliesst, als liabe durch Anfuhrung derselben Personen geschadet werden sollen ; an deren Existenz man damals moglicher Weise noch gar nicht denken konnte. Es wiirde mithin der Production einer solchen Urkunde nicht die Einrede der Irrevelanz, weil sie zwischen anderen Personen ausgestelit sey, sondern nur dieEinrede des Irrthums