Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 3. (Budae, 1838.)
tate pollent, iisque desideratis locum supplent: quae proin pugnant pro originalium authentia, ac lide dignitate, sunt ipsis etiam iure omni communia. In specie defectus scripturae, orthographiae, sigilli, aliarumque formularum, earumdem fide dignitatem non tantum non demiint, sed comprobant quoque: cum iis Originales haud sint immunes. Nominum propriorum loci, personae etc. expressio aliis litteris, quam in Originalibus, facta fidem haud derogat: certum eniui est illa variasse, mutationes subiuisse, ac diuersis labiis diuersimode enunciata, proin scripta quoque fuisse. Aliud fdret, si nomina penitus alia supposita forent, quod de authenticatis ac vidimatis praesumendum non est. ,,Noch weniger aber kann eine Copie deshalb verdiichtig gemacht werden, wenn sie vorziiglich sorgsam , und mit Zierrathen geschriebert ist, die da das Ansehen eines Originals geben. Oft hangt dieses von der Laune des Besitzers ab, der gleichsam ein Fac simile des Originals zu haben wunschte; oft von der Laune des Abschreibers, der seine Geschicklichkeit in seiner Kunst darzustellen, geneigt war; nur die NachmaChung eines Sigils wiirde die Copie verdiichtig machen, und die Absicht solche als Original unterschieben zu wollen, vermuthen lassen, falls wircklich das Original nicht aufzufinden ware, oder die Nichtexistenz desselben bewiesen werden kdnnte." Spangenberg I. c. p. 70—1. Falleretur ille ac falleretj qui diplonlatis cuiuspiam inauthentiam e parihus aeri incisis decernere pijaesumeret ; talia enim illa non sunt, nec ab artificibus linguae ac lectionis imperitis profecta esse possunt; quod 111. Hammer-Purgstall de inscriptionum exoticarum simulacris rite aniraaduertit (Wiener Jahrbiicher der LiteraturBd. LXXVIN) Diplomatis fac simile legendi