Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 3. (Budae, 1838.)
Titulaturen der AussteHer, weielie docli auch unvollstandig, manchmahl aus Nachlassigkeit verschriehen ( fiir Galicien , G a 1 a c i e n , fiir Seruien Suecien) sind. Oft wurden hohere Titulaturen, aus Kriecherey an die Stelle der wahren gesetzt; oft aus Eigensinn denen , welchen sie zukamen, verweigert. Haufig findet man auch, dass sich Personen falsche Titel hejgelegt, oder die wahren anticipirt haben (wie Sigmund der Konig); und iiberhaupt findet bey allen Titulaturen viel Lpkales und Wilkiihrlickes Statt. Indessen kann unter Umstanden wohl das Vorkommen einer Titulatur in einer Zeit, wo dieselbe nicht iiblich war, oder eines Amts, welches gar nicht gebrauchlich war, einen Yerdachtsgrund, und in Concurrenz mit andern, einen Grund gegen die Aechtheit der Urkunde abgeben." Spangenberg 1. c. pag. 85. seqrp §. 54. In formulis contextus Diplomatum vniformitas quaerenda non est: fuerant illae Notariorum concipiendi modulo relictae; qui eas vel nouas adinuenerant, vel vsitatas iam sunt imitati, quapropter factum, vt vix vna vei altera euaserit inuariata, originisque certae, et indubitatae: Ita formulae: saluis iuribus alienis, iure perpetuo; sexus vtriusque haeredibus ; quas in formam priuilegii nostri redigi faciemus, dum praesentes nobis in specie fuerint reportatae etc. Minus adhuc potest quidpiam contra diplomatum authentiam ex vsusingulari cuiusdam formulae confici;cum diplomatum pars maxima actu in pulueribus archiuorum sordescant; et quae in lucem eruuntur nouas ac nouas iugiter ostentent formulas. Accidere proin potest, vt formulae visae singulares, vsitatae mox comperiantur. Cf. eundem Spangenberg I. c-