Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 1. (Budae, 1834.)

deslilutum ture prouunciamus, ac ipsi perpetuum silentium imponimus de eisdem praesentium \igore sufiragante. (Quibus sic legitime definitis — — tum dictas Tybaldi portiones possessionarias, quinquaginta sessiones populorum in se continentes, donat Ladislao, filio Petri, dicti castellani de Zenthteluk, ob seruitia praedecessoribus Hungariae Regibus, ac Serenissime Principi Dominae Mariae Reginae Conthorali suae percharae praestita). Feria VI. proxima post festum Inueutionis S. Crucis. Anno Domini Millesimo, trecentesimo, ocfuagesimo nono. " Ex autliographo. Kaprinai sub C. Tom, X; p. 245-6. Kerchelich H. E. Zag. p. 337. CCLXXXIII. An. Ch. 1389. Idem Sigismundus Ladislao de Gyulahdza infidelitatis gratiam facit, castrumque Boroch a perduelhbus Seruiis recuperatum eidem conseruandum defert. !Nos Sigismundus, Dei gracia rex Hungarie, Dalmacie, Croacie etc., ac Marchio Brardenburgensis etc., memorie commendamus, tenore presencium significantes, quibus expedit, vniuersis: Ouod licet Petrus, filius Ladislai de Gyulahaza, alias Iohannis, filii Petri de Horvathy, nostri notorii emuli et infidelis, familiaris extiterit, et in eo notam infidelitatis incurrerit, sed nec spolio nec capcioni serenissimarum Dominarum reginarum Hungarie, olim Elizabeth matris, et Marie consortis nostrarum karissimarum, nec aliis quam pluribus nephandis actibus dicti Iohannis in contemptum nostre claritatis et sacre corone regni Hungarie, per eumdem Iohannem perpetratis, in33 *