Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 1. (Budae, 1834.)

tam terream antiquam, in euius medio quidant truncus existeret, peruenissent; quam quidem metam praenominatus Michael dictae possessioni suae Zatok voeatae, a quadam terra monasterii de Thereske , Weke vocatae distinguere, eandemque terram inler possessiones scilicet Zatok vocatas , et ipsius Domini Cardinalis Vadkert appellalas adiacere asseruisset; vbi ante dicti Procuratores ipsius Domini Cardinalis allegationi dicti Michaelis contradicendo, eandem particulam terrae ad iam dictam possessionem Vadkert vocatam ab antiquo pertinuisse- dixissent; ab hinc versus partem meridionalem tendendo vltra fluuium Lulkus vocatum per breue spalium penes alium fluuium Dobordal vocatum ad partem meridionalem quamdam me^ tam terream non bene , sed aliquantulum pro sSgno metali apparentem inuenissent, et inde quasiad eandem plagam, intrando quamdam syluam praedictus Michael vnam tumositalem terrae pro meta eis demonstrasset; de hinc quasi adhuc versus eandem plagarn meridionalem extra ipsam syluam per aliquod spatium transeundo , peruenissent ad praedictam magnam metam terream antiquam, vbi vt praemittitur, dicti Procuratores ipsius Domini Cardinalis praemissam reambulationem ipsorum finiuissent; vbi etiam praedictus Michael, Irlius Weke, dictam suam reambulationem finiisset, quam quidem metam praedictus Michael inter praenotatas possessionem suam videlieet Zatok, et ipsius Domini Cardinalis Vadkert appellatas, distinguentem appellasset. E conuerso vero praedicti Procuratores ipsius Domini Cardinalis ipsam metam non praedictae possessioni Zatok , sed ipsi possessioni Vadkert, a possessione Kis-ISograd, et