Czinár Mór: Index alphabeticus codicis diplomatici Hungariae per Georgium Fejér editi – Fejér György magyarországi okmánytárának betűrendű tárgymutatója. (Pest, 1866.)
Eördögh Petrus, Parochus de Nagy-Bánya, in Concilio Constantiensi. 1415. X, 8. 558. — Stephanus. 1408. X, 8. 483. — (Nobiles de), in Coneil. Constantiensi. 1415. X, 8. 559. Eőreős (Wyd de), proe. 1353. IX, 2. 271. Eőrmén poss. 1421. X, 6. 402. Eörményes, terra in Transs. 1291. VI, 1. 151. Eörs (Praepos. B. M. V. de), ad Vesprim. in C. Zalad. 1407. X, 4. 613. — 1327. VIII, 3. 258. — terra. 1294. VI, 1. 298. — praedium. 1227. III, 2. 106. — terra castri Ujvar. 1264. IV, 3. 204. — Vide : Ewrs. Eötves, villa in C. Simigh. 1390. X, 1. 576. — villa r. ibidem. 1429. X, 7. 157. Eöz miklosfalva (in poss). Carthusianis de Lapide Refugii 40. iug. terrae adiudicata. 1319. VIII, 2. 221. Eözpatak (Nobb. de). 1255. IV, 2. 361. Eparachar, testis. 860. VII, 1. 79. Eparhart, testis. 808. VII, 1. 69. Epei, terra Eccl. Strigon. S. Adalberti. 1284. V, 3. 214. — terra reginae. Ibidem. — 1270. V, 1. 33. Epemezö, poss. in Trans. al. Epyndorf. 1.334. VIII, 3. 733. 570. Ependorf, poss. in Transs. Ibidéin. Eperies, terra. 1219. III, 1. 271. — poss. Ecclesiae Agriensis. 1248. IV, 2. 17. — Locus dati Comitis de Sarus. 1317. VIII, 2. 142. — Eius cives a tributo de lignis, et carbonibus develiendis solvendo immunes per Pal. declarati. 1331. VIII, 3. 562. — ab usu ligna in fekete erdeu secandi non prohibendi, iussu Lud. I. 1346. IX. 1. 361. — Iisdem pro struenda Eccl. parochiali Elisabeth sen. reg. lapides ubi cunque in C. Sarus voluerint, dari iubet. 1347. IX, 1. 511.— Eorum Plebanus, eiusdem reginae Capellanus. 1351. IX, 2. 57. — Iidem a Judicatu Judicis Curiae Stephani Ducis exemti. 1352. IX, 2. 165. — in emtionibus, venditionibus, et rebus meclianicis Budensiuni libertatibus fruuntur. 1374. IX, 6. 178. — IX, 4. 575. — a tributo pro necessariis ad muros urbis struendos solvendo liberi. 1378. IX, 5. 253. Tutoribus Ep. Agriensis decimas more solito solvere iubentur. 1384. X, 1. 147. — ab Episcopo Agr. levibus de caussis excommunicari non sinuntur. 1391. X, 1. 684. — Petrum de Septemtiliis, Plebanum per eos sibi praesentatum Sig. rex confirmat. 1400 X, 2. 766. — Idem eorum liberum judicatum a Cast. impediri vetat. 1404. X, 4. 315. Idem eosdem per 12 annos ab omni solutione liberat, ut urbem suam muro cingere possint. 1404. X, 4. 284. — Idem civitatem Osvaldo Poharus de Kapy oppignoratam redimere intendit. 1404. X, 4. 283. — Ad expeditionem recuperandae Bosnae, titulo subsidii Sig. eis 500 fl. solvendos iniungit. 1405. X, 4. 377.— Civitati impopulandae studet. 1407. X, 4. 584. — uti et celeriori urbis munitioni. 1411. X, 5. 112. — 1435. X, 7. 656. Iidem a Legato Apovt. facultatem obtinent, se adversus Hussitas etiam diebus festis muniendi. 1433. X, 7. 493. — Sedes Carmelitarum. 1437. X, 7. 901. — (Andreas de). VC. 1434. X, 7. 599. — Castrum. 1418. X, 6. 96. Episcopatus septem eodem tempore in Dalmatia vacantes. 1412. X, 2. 528. Episcopi per suos AEpiscopos confirmari, et consecrari soliti sec. XIII. III, 1. 311.— Germaniae iurant Ottoearo volente, se, si pacis conditiones violaverit, eundem excommunicaturos, regnum interdictnros, et Stephano R. H. adhaesuros. 1267. IV, 3. 423. — In Germania anno 1156. VII, 5. 115. — Ii Hungáriáé, indignante Urbano IV. discordias inter Belam IV. et St. regem iun. seminant. 1264. IV, 3. 213. — Carolum I. apud Benedictum XII. partim de eius propriis, partim de eius liominum excessibus, ad extremam regni perniciem tendentibus deferunt. 1338. VIII, 4. 321. — Eorum series periodo regum Arpadiana. VII, 2.266. — Ind. I. 35. 61. etc. Ind. II. 193.— Partium adnexarum. Ibidem. Episeopis nonnisi visitantibus occurrendum esse Gentilis, Legátus Apóst, deciarat. 1308. VIII, 7. 66. Episcopo, de nece Ducis accusato Papa liberum relinquit, an Romae, an per Legatos iudicari velit. 1209. III. 1.74. Episcoporum defunctorum substantiae administratio e voto Stephani III. R. viris ecclesiasticis committenda, 1169. II, 181. Episcopos nominandi iuri Colomannus rex renunciat. I, 280. — Eos arbitrarie