Iványi Béla: Oklevéltár a Tomaj nemzetségbeli losonczi Bánffy család történetéhez. II. 1458–1526. (Budapest, 1928.)
liter constitui debere commiseramus, in quo eadem vestra magniflcentia discussionem facere velit gratiose, puta in feria quarta proxima nunc ventura dictae partes interesse deberent. Dátum in Apahyda die et loco in praenotatis anno domini etc. sexagesimo septimo. Papíron, hátán három pecsétnyommal. Bánffy-levéltár Kolozsvárott. (V.) 1467. VI. 17. LXXVI. 1467 június 23. (Heves.) Ország Mihály nádor Heves vármegye gyűléséből bizonyítja, hogy az abádi rév egyharmada Abádi Sebestyén fia Lőrincz két fiát Gáspárt és Menyhértet illeti. Nos Michaél Orzag de Gwth regni Hungáriáé palatinus et iudex Comanorum memoriae commendantes tenore praesentium significamus quibus expedit universis, quod in congregatione nostra generáli universitati nobilium comitatus Hewesiensis feria sexta proxima ante festum sanctae trinitatis de speciali regio mandato prope oppidum Hewes celebrata Gaspar et Melchior filii quondam Laurencii filii Sebastiani de Abaad de medio aliorum exsurgendo proposuerunt eo modo, quod quamvis alias progenitores ipsorum in pacifico dominio directae tertiae partis vadi in fluvio Thiciae intra metas dictae possessionis Abaad vocatae, in comitatu Hewesiensi predicto existentis habiti extiserint et tertiam partém eiusdem vadi aliquamdiu possiderint, tamen quondam magnificus Dyonisius de Lossoncz simul cum fratribus suis dictam tertiam partém praescripti vadi a manibus praefatorum progenitorum eorum minus iuste pro se occupasset et nunc egregii Stephanus et Ladislaus filii quondam Alberti de praefata Lossoncz similiter cum ipsorum fratribus occupative possiderent potentia eorum mediante, et hoc vicecomiti ac iudicibus nobilium dicti comitatus Hewesiensis, iuratisque assessoribus dictae nostrae generális congregationis constaret evidenter, petentes nos debita cum instantia, ut iidem vicecomes ac iudices nobilium, iuratique assessores iam dictae nostrae congregationis generális, qualem de praemissis scirent per nos requisiti faterentur veritatem. Gum(1467.) V. 22.
