Iványi Béla: Oklevéltár a Tomaj nemzetségbeli losonczi Bánffy család történetéhez. II. 1458–1526. (Budapest, 1928.)
gratiosi adiudicatorias, modum et formám suae iudiciariae deliberationis in se exprimentes, super quadam possessionaria restatutione per suum regium et nostrum testimonium homines exequi debentes, pro parte magnifici Johannis Orzag de Gwth ac egregii Ladislaii filii quondam Alberti de Lossoncz contra Moysen Bon de Venetiis et Dominicum filium eiusdem emanatas, nobis praeceptorie loquentes summo cum honore recepimus, et iuxta earundem continentiam unacum magistro Johanne de Zarkand, homine suo de curia sua regia ad 1) specialiter transmisso, nostrum hominem, videlicet honorabilem magistrum Benedictum de Wyfalw socium et concanonicum nostrum ad praemissa fideliter exequenda nostro pro testimonio fidedignum duximus destinandum. Qui tandem exinde ad nos reversi, nobis conformiter retulerunt, quod ipsi feria quinta proxima post festum epiphaniarum domini proxime praeteritum ad facies possessionum Zazberek, Alchy et Fokoro vocatarum, in comitatu Hewesiensi existentium consequenterque portionum possessionariarum antefatorum Johannis Orzag de Gwth et Ladislai filii quondam Alberti de Lossoncz in eadem Zazberek habitarum, vicinis et commetaneis earundem universis inibi legitime convocatis et praesentibus accedendo, easdem portiones possessionarias in dicta Zazberek habitas, ac possessiones Alchy et Fokoro vocatas eisdem actoribus, simul cum cunctis ipsarum utilitatibus et pertinentiis quibuslibet iure eisdem ex praemissis incumbenti perpetuo possidendas, tenendas pariter et habendas restatuissent, contradictione praefatorum Moysi Bon et Dominici filii eiusdem in causam attractorum aliorumque quorumlibet praevia ratione, non obstante. In cuius rei memóriám firmitatemque perpetuam praesentes literas nostras privilegiales pendenti sigillo nostro consignatas ad fassionem dictorum domini nostri regis et nostri hominum duximus concedendas. Dátum sextodecimo die diei restatutionis praenotatae, anno domini millesimo quadringentesimo septuagesimo. Hártyán, piros selyemzsinóron függő pecséttel. Országos Levéltár M. O. D. L. 16,959. (V.) 1470. I. 11. 1470. I. 26. T) Kimaradt: id
